NETFLIX ORİJİNAL BELGESELİ
Japon kültürünün stoik yüzünü anlamanın en iyi yolu
metroya binmek olabilir.
Sessiz.
Nazik.
Ölçülü.
Gelecek istasyon Akihabara.
Bir sistem var.
Soldaki kapılar açılacak.
Bir düzen.
Nasıl olur da böyle bir kültür...
...bunu yaratır?
Bu yılın başlarında hiç bilmediğim bir şeyin içine girdim.
Animenin, manga ve Japon karşıt kültürünün...
...karanlık...
...çarpık ve çılgın dünyası.
Birçok Batılı gibi animeyi, iri gözlü bir kız öğrenci gibi giyinmiş
Hello Kittie'lerin geçidinden ibaret sanıyordum.
Harika, harika, harika!
Bu kadar kıçın birazını bile öpsem
utançtan ölürdüm.
Ama çoğunlukla karanlık ve resmen arıza.
Hollywood bile animeden etkileniyor.
Bu konuda hiçbir şey bilmiyor olsam da
öğrenmeye ve anime uzmanı olmaya karar verdim.
Belki de daha iyi bir yapımcı.
Değil mi?
Peki anime gerçekten nedir?
Benim gibi bir anime acemisi de
Otaku hayranı da olsanız merak edersiniz.
Bu nasıl akla gelir?
Ya da bu?
Ya da özellikle...
bu?
Piyasadaki en yenilikçi animelerin arkasında
hangi yaratıcı ve kaçık beyinler var?
Geleneklerin egemen olduğu bir kültürde
bu coşkulu sanatın sevilmesi sorun olarak görülebilir.
Bu bir çözüm olabilir mi?
Ve neye?
Anime kliplerin labirentine girdim
ve cevap bulmak yerine daha çok sorum oldu.
Evet, Netflix beni bunun için işe aldı.
Ama bu sadece iş değildi.
Takıntı hâline geldi.
Animenin ruhunu bulmalıydım.
Onu yaratan dehalara ulaşmalı, perde arkasını görmeliydim.
Muhteşem bir anime yolculuğu olacak.
Heyecan verici!
Tek sorun, Los Angeles'ta olmam.
Nasıl yapacağıma dair hiçbir fikrim yok.
Her şey Castlevania ile başladı.
Karanlık, çarpık ve güzeldi.
Böyle bir şeyi kimin yaptığını merak ediyordum.
Onu buldum.
Los Angeles'ın en aykırı anime yapımcısı.
Ona dijital çağın Quentin Tarantinosu diyorlar.
Adi Shankar kim?
Google'daki son aramam zaman yolculuğuydu.
Çünkü zaman yolcusuyum.
Gelecektenim, bu zamandan değilim.
Castlevania, ölmek üzere olan...
YAPIMCI
...sevilen bir video oyunundan
popüler bir Netflix dizisine nasıl dönüştü?
Kariyer için filmler yaptım.
Bazıları gösterildi, bazıları çok tuttu.
Film yapmakla ilgilenmiyordum.
İnternette hayran filmleri yapmak istiyordum.
Bir hafta aralıkla yayınladığım
bir Power Rangers ve bir James Bond filmi vardı.
Evet, bazıları çok fazla izlendi.
Bu ilginçti. Kariyerime hiç bu açıdan bakmamıştım.
Sonra bir rapçi şöyle açıkladı.
Beni aradı. "Ne haber? Ben Kanye."
Şöyle dedim, "Ne? Alo?" Sonra tanıştık.
Rapçiler bunu karışık kasetim olarak görüyor. Bu çok havalı.
Ben sadece hayran filmi olarak görüyorum. Daha az havalı.
Hayran filmleri sayesinde Netflix bana tweet attı.
"Hey, tanışmaya gel." yazan bir tweet vardı.
Bu da Castlevania'nın doğmasını sağladı.
Büyürken sevdiğim şeyleri başkalarının da sevdiğini bilmiyordum.
Bu hiç hoş değildi. İnsanlar sanki...
Bunu seven insanlar sevmiyormuş gibi yapıyordu.
Şimdi sanki insanlar Goku gibi davranıyor.
Bu harika. Yani gerçekten giydiğim bir güç eldiveni var.
Işıklı.
Hong Kong'da büyürken televizyonda
müthiş güzel bir anime olurdu ama hiç İngilizce olmazdı.
Konuyu anlamazdım ama görüntüler hoşuma giderdi.
Bir gün kendi animemizi yapacağız
ve bunun gibi görünecek derdim. Netflix "Tamam,
bu video oyununun anime versiyonunu yap.
Yapmaya başla." der dermez
dizideki ortağım Kevin'la
birbirimize baktık. İki boyutlu olmalıydı.
El çizimi olmalıydı. OVA'lara saygı olarak.
Hong Kong'da televizyonda izlediğim ve sevdiğim OVA'ların
güzel ve sanat eseri olduğunu düşünürdüm.
Ailem yaptıklarımı çok sert buluyor.
Çok sert.
Bu Mooshi. O bir insan, İngilizce anlıyor.
Hep bu tepkiyi alıyorum ve bu beni şaşırtıyor.
Onu görünce şöyle diyorlar. Senin köpeğin mi? Evet diyorum.
Sen mi seçtin? Kız arkadaşının değil miydi?
Hayır diyorum. Hep böyle bir köpek istemiştim.
Hep aynı tepkiyi alıyorum.
Böyle bir köpeğin olacağını düşünmezdim.
Ben de, "Ne?" diyorum. Neden bahsediyorsun?
Ne tür bir köpeğim olacağını düşünürdün?
Rottweiler mı?
Alman kurdu mu? Saldırgan bir köpek.
Belki robot bir köpek? Şeytani bir köpek? Ne?
Adi Shankar zaman yolcusuydu.
Beni geçmişe, bu filme evet demeden önceye
göndermesini istemeye başladım.
Tamam.
Anime nedir?
Bu kolay olmalı.
Ya da hayır. Yaratıcılık nedir?
Fikirler nasıl çıkar?
Instagram vakit kaybı değil, esin kaynağı. Değil mi?
Değil mi?
Animeyi anlamak için doğum yerini anlamalıyız.
Esin için klasik bir video nasıl?
Japonya, Doğu'daki çapa.
Güzellik ve çeşitliliğin ülkesi.
Doğu ve Batı'nın buluşması.
Modern giysiler, şehir planlaması ve endüstriye rağmen
ülke sınırları ve gelenekler hâlâ...
Hayır. Berbat bir fikir.
Hayır. Animeyi anlamak için Japonya'ya gitmeliyiz.
Kaçık beyinlerle şahsen tanışmaya.
Piyasadaki büyüklerle tanışmaya.
Kaynağa inmeye. Ana damara.
Neden Japonya'da doğdu?
Animeyi anlamak için
Japon kültürünün karmaşasına ve yaşam tarzına girmeliyiz.
Bunu nasıl yapacağız? Yemek!
Tokyo'da en sevdiğim şey yemek.
Bir gurme ve anime yapımcısıyla röportaj yaptım.
Japon anime malzemelerini alıp
kültürler arası bir anime yemeği olarak sunuyor.
Merhaba! Ben Sam.
Memnun oldum. Ben Sam.
Merhaba! Benim adım Sam.
Merhaba, ben LeSean Thomas.
Merhaba, ben LeSean.
Merhaba, ben LeSean Thomas.
Merhaba, ben LeSean.
Merhaba, ben LeSean Thomas.
#Merhaba
New York'taki dot-com piyasasının çöküşünden sonra iş bulmak zordu.
YAPIMCI
Kendimi çizgi romanlara çizim yaparken buldum.
Sanırım gerçekten iyi sanatçıların ve yaratıcıların
ve benden iyilerin yanında olmak bana ilham verdi.
İş birliğini severim.
Bu yüzden animasyon ilgimi çekti.
Gerçekten yetenekli kişilerle aynı odada çalışmak güzel.
Kendimi geliştirmemi sağlıyor.
Çin mahallesinde kaçak çoğaltılan VHS kasetlerinden
Japon animelerini izlemeye başladım.
O zaman çok nişti.
Cannon Busters'ı yaparken sevdiğim her şeyden
biraz aldım diyebilirim.
Cannon Busters'ın müziği, caz, filarmonik müzik ve pop karışımı.
Cannon Busters'ın tarzı genç bir çocuk olarak
90'larda ve 80'lerde izlediklerimin bir karışımı.
Yolculuk, macera programları, Japon canlandırma oyunları,
Final Fantasy, Secret of Mana.
Bu proje, bunları birleştirmek için mükemmel bir fırsattı.
Cannon Busters'taki en sevdiğim karakter Sam.
Özel Arkadaş Modeli'nin kısaltması.
Asil, üst düzey bir arkadaşlık robotu.
Biraz takıntılı, saf ve sadece insanlardaki iyiliği görüyor.
Hayır, Cannon Busters'ta benden esinlenen bir karakter yok.
Kendini yaptığı işe koyan yapımcılardan değilim.
İzleyiciyle aramda mesafe oluşturmak hoşuma gidiyor.
Bir Amerikalı olarak, Japon animasyonunun
bir araç ve sanat formu olarak türler arası olduğunu düşünüyorum.
Çocuklardan, genç kızlara ve erkeklere,
gençlere, yetişkinlere, pornoya kadar farklı anime içerikleri var.
Yabancı değil, ziyaretçi gibi hissediyorum.
Misafir de diyebiliriz.
Japon animesi Japon kültürüne girmemi sağladı.
Çocukluğumdan beri öğreniyordum.
Henüz Tokyo'ya gitmeden animeler ve çizgi romanlardan
her şeyi öğrenmiştim.
İlginç gerçek: Japonya, manga ve çizgi roman basmak için
tuvalet kağıdından çok kağıt harcıyor.
Ya Japonya'daki insanlar daha çok lif tüketmeli,
ya da tonlarca çizgi roman var.
Anime ve kaynağı manga sadece popüler kültür değil, onu tanımlıyorlar.
Animenin altın çağında
anime ve manga sanatçıları kral gibiydiler.
Coğrafyaya daha uygun konuşursak imparator gibiydiler.
Onlar içerik yaratıcısı kralı.
Geçmişin Instagram ünlüleri. Ama yetenekliler.
Manga, nasıl anime oldu?
Bu sanatçılar baskı altında nasıl devam ediyorlar?
Toshiki Hirano ile röportaj yaptım.
Mangayı animeye dönüştüren emektar bir usta.
Bana anime bilmecesini çözmenin anahtarını verdi.
Anime patlaması sırasında, animatörler, nasıl söylemeli...
yıldız olmasa da, onun gibi bir şeydiler. İdolleştirildiler.
Ben de esasen animatörüm.
Animatör olarak başladım ve yönetmen oldum.
YÖNETMEN
Animeye nereden başlıyorsunuz?
ANİME UZMANI
İyi sahneler deniyor.
Önce önemli sahnelerle başlarsın.
Baki'de, savaşçıların özel pozları.
Böyle şeyler.
Dövüşteki en iyi sahneler nakavtlar.
Temiz bir infaz olunca iyi görünüyor.
Animede, önce böyle imgeleri zihninde canlandırırsın.
Onların etrafında örersin.
Animatör olduğum için önce en çok ne göstermek istediğimi düşünürüm.
Bu şekilde olur. Sonra her şeyi ona bağlarım.
Mangadan film yaparken
onu parçalara ayırıp yeniden birleştirmek gerekir.
Ama Baki'de, mangaya sadık kalmaya karar verdik. Bu değişmeyecekti.
Anime yapmaya ne zaman karar verdiniz?
Anime yapmayı hiç istemedim.
-Hiç mi? -Manga sanatçısı olmak istedim.
Öyle mi?
Mandarake'ye sık gider misiniz?
Ara sıra. TMS Nakano'da
ve orada bir Mandarake mağazası var.
Orası Mekke gibi.
Stüdyonun yakınında bir Mandarake var.
-Evet. -Orada nelere bakıyorsunuz?
Figürlere ve ikinci el kitaplara.
Bugünlerde çok fazla kitapçı yok.
Doğru.
Manga almak için manga mağazalarına gitmelisin.
Bakmak için bile. Bu yüzden mecburum.
Arşivlerinin büyüklüğü şaşırtıcı.
Ne zaman aklınıza fikir gelir?
Genellikle duşta.
Duşta not alamazsınız, değil mi?
Doğru. Not almak için hemen çıkarım.
-Gerçekten mi? -Evet, yoksa unuturum.
Yani çıplak çiziyorsunuz.
Pek değil. Kurulanırım. Çabucak bir havlu alıp kaleme sarılırım.
Taslak mı?
-Daha çok kısa not. -Duştan sonra notlar.
Yalnız olmaya alışığım.
Google'da en son ne aradınız?
"Netflix."
Ve Baki'nin yönetmeni oldunuz.
Dizi için Hanayama çizmek eğlenceli miydi?
Hanayama çok görünmüyor.
Death Row mahkumlarından biriyle savaşmanız gerekseydi
kimi seçerdiniz?
Savaşamam. Beni hemen yenerler.
Baki'deki en sevdiğiniz replik nedir?
En sevdiğim replik...
"Çok da sikimdeydi."
İşte duydunuz.
Animenin altın sözleri.
Baki'nin aksine, benim sikimdeydi.
Hem de çok.
Hayranlara sormak için sokağa çıktım.
Onları bu çevreye çeken, cezbeden neydi?
Tokyo'ya gelmenin istediğim cevapları
vermeyeceğinden endişeliydim.
Ama animenin olayı da bu. Risk almak. Kimseyi dinlememek.
Kendi kurallarına uymak.
Dilin engel olmasına izin vermeyecektim.
Ölümsüzüm. Anime gibi suşi, ne?
Üzgünüm, arigato.
Japonya gibi anime de tek tip değil.
Japonya bu:
Aynı zamanda bu:
Hoş, değil mi?
Çünkü Japon anime alt kültürü
daha çılgın hatta daha niş alt alt kültürleri doğurdu.
Çılgın derken, çılgın demek istedim.
1950'lerin Amerikalı tamircileri gibi giyinen Rockabillyciler gibi.
Ya da Gotikler.
Ya da Lolitalar.
Ya da Gotik Lolitalar. Ya da Steampunk Gotik Lolitalar.
Evet, anladınız.
Sporcular.
Ve elbette metalciler.
Eminim death metal...
YÖNETMEN
...rock unsurlarının uçlara taşınmasıyla oluşturulmuştur.
Anormal... Anormal bir şey.
Modada da böyle bir şey var. Gotik-Lolita diyorlar.
Motorcularda chopper var.
Her sektörün kendi anormalliği var.
Bu anormalliklerin kendi kuralları var.
Sıradan şeylere bağlı insanları özgürleştiriyorlar.
Bu dünyadaki işlevleri bu.
Animenin sınırlarını görmek için
Tokyo'nun en aykırı üç sürgünüyle röportaj yaptım.
KENGAN ASHURA'NIN YAPIMCISI
Durarara!!'da akıllı telefon kullanarak konuşan bir karakter var.
Sevimli olduğunu düşünmüştüm.
Buna uygun bir uygulama çıkınca denedim.
Önceki söylediğim şakaydı.
Boğazımda sorun olduğu için uygulamayı kullanıyorum.
Daha önce sesimi birkaç saat uygulamaya kaydettim.
Şimdi yazdığım şeyleri konuşmaya çeviriyor.
Kengan Ashura ne hakkında?
Şirketler arasındaki anlaşmazlıklar ve kurallar
yasal veya başka yollardan doğrudan çözülmüyor.
Şirketler her şeyi savaşla çözecek dövüşçüler tutuyorlar.
Şiddet ve politika hakkında çok basit bir hikaye.
Bay Kishi, öncelikle CG'den
bir dizi yaratmak istediğini söyledi.
Aslında Kengan Ashura'nın ana bileşeni savaşçıların bedeni.
Sanırım şöyleydi:
"Zırh çizer gibi kas çizsek nasıl olur?"
İkna olmuştum.
Bay Kishi, insanların Kengan Ashura'yı izlemeyi bitirdikten sonra
bir CG filmi değil, sıradan bir anime izlediklerini
düşünmelerini istediğini söylemişti.
Görsel anlatımları anime gibi istedi.
Kimse CG olduğunu anlamayacaktı.
Sanırım meselesi buydu.
KENGAN ASHURA'NIN YÖNETMENİ
Dizi tek kelimeyle dövüş hakkında.
Bir animasyon için sıra dışı. Benzersiz diyebilirsiniz.
Esin mi?
Onu en az düşündüğümde aklıma geliyor.
Fikirler günlük yaşamda geliyor. Örneğin duştayken.
Fikirler böyle zamanlarda hayata geçiyor.
SPOR SALONU
Salonda spor yapıyorum.
Gidip spor yapmak için çaba harcıyorum.
Japon animasyonu el yapımı 3D sanatı.
Piyasa buna evrildi.
Ben de bu dizide denemek istedim.
Ekibim için zor mu?
Evet, zor. Onlar için gerçekten zor.
Her kareyi elle çiziyorlar.
Bu açıdan, nihai ürün "Japon malıdır." diye bağıracak.
İlk kez bu projeye katılan bütün dövüş sanatı ustalarıyla buluştum.
Bir sabah Los Angeles'taki orijinal Gold's Gym'e gittik.
Orada Schwarzenegger'le karşılaştık.
El sıkıştık ve bizimle fotoğraf çekilmeyi kabul etti.
Anime Expo'ya gittik.
Yönetmenimiz Gold's Gym'e gitti ve Schwarzenegger'le tanıştı.
Siz neredeydiniz Bay Higa?
Elbette Gold's Gym'de!
KENGAN ASHURA'NIN YAPIMCISI
Dövüş sahnelerini canlandıran gerçek dövüş sanatı ustalarımız var.
CG'nin her çerçevesi için bu görüntüleri baz alıyoruz.
Gerçekten yumruk ve tekme atıyorlar.
Sonra daha mükemmel görünmesi için hızı kontrol ediyoruz.
Elle CG yaratıyoruz. Hareket yakalamayla değil.
Hareket yakalamadaki gibi dövüşçülere alet takmadık.
Her bir dövüş sahnesini elle yaratıyoruz.
Bu, çalıştığımız yönetmenin fikri.
Yönetmenin sevmediğim yönü...
Yani, o biraz...
Nasıl söylesem? Ne yapsam?
Sevmediğim şey onun sevdiğim yanı.
O adam deli.
Bay Kishi gerçekten deli.
Etrafındaki herkes zamanla sersemliyor.
Çocuklar animemizi bekliyor!
Üzgünüm!
#ÇOCUKLARBEKLİYOR
Bir portre verin. Yakın çekim var mı?
Seiji! Telefon. Merhaba.
JAPON MALIDIR
Hiçbir şey Toei Animation'dan fazla "Japon malı" olamaz.
Nasıl başladığını görmek için kaynağa gitmeliydim.
Toei anime demek.
Orijinal. Her şeyin doğum yeri.
Çocuklar için.
Ülkenin Disney'i gibi. Sadece fare yerine
kedileri var.
Al sana Disney.
Japonya'da çocuk olsaydınız Toei'yle büyürdünüz.
CEO
İSİM: KOZO YAŞ: 71
BURCU: YENGEÇ FAVORİ KARAKTERİ: AZİZ SEIYA
Japon animasyonu yani Toei Animation...
YÖNETİM KURULU BAŞKANI
...Japonya savaşı kaybettikten sonra başladı. Disney'i temel almıştı.
Yeni bir piyasaydı.
Savaşı kaybettikten sonra çocuklara umut verme yoluydu.
Toei Animation böyle başladı.
TOEI HAYRANI
İSİM: HARU YAŞ: 30
BURCU: KOVA FAVORİ KARAKTERİ: AZİZ SEIYA
Evet, kesin izleyeceğim.
Toei Animation'ı uzun süre izledim.
TOEI HAYRANI
Örneğin Slamdunk, Dragon Ball Z, Digimon.
Ben de illüstrasyon yapıyorum.
Yani onu kendi çizimlerim için bir öğrenci gibi izliyorum.
CGI ile yaptıkları için
bunu kabullenemeyen eski hayranlar olabilir.
Bana göre, bu artık daha genç nesiller için yapılıyor.
Nasıl gelişeceğini merak ediyorum.
Bu yüzden Toei Animation'ın hedef kitlesi hep çocuklardır.
Bu yüzden onları mutlu edecek animeler yapıyorlar.
Bundan kaçmamaları gerekir.
Şu sözü severim, "Dostluk, Çaba, Zafer."
Animedeki sevgi, bunu çocuklara öğretmek.
Bu radikal.
Sizde COSMO var mı?
Artık 70 yaşındayım. Bitti sayılır ama var.
Bir film bittiğinde
ya da bir diziyi tamamladığımda stresten kurtuluyorum.
O zamana kadar çok stresli olurum.
Sanırım anime yapmamı sağlayan şey COSMO.
Seiya, COSMO'nu yak.
Aziz Seiya
Her genç erkek
Aziz Seiya
Evet
Böyle bir şey.
Müzik, Japon kültürünün ve animenin önemli bir parçası.
Animelerin çılgın, çok iyi ve rock operamsı müzikleri ünlüdür.
Her yerdeki anime hayranları müzik tasarımlarıyla kafayı yiyor.
-Bu Evangelion! Şarkıyı biliyor musun? -Evet.
-Söyleyebilirim. -Öyle mi? Söyle!
Hayranlar için müzik her şeydir.
Sonra ilham perilerini bulduk.
ŞARKICI, EVANGELION
"A Cruel Angel's Thesis"in melodisini ilk kez duyduğumda
"Bu çok zor bir şarkı!" diye düşündüm.
Kaç kez söylediğimi bilmiyorum
ama sanırım on binlerce kez olabilir.
İzleyicilerin tepkisi ülkeden ülkeye değişiyor
ama hepsi benimle Japonca söylüyor.
Beni hep şaşırtıyorlar.
Bugünkü kostümümü de stilistim Chica Hanashima tasarladı.
-Kostümün esin kaynağı nedir? -Bir kraliçe.
Kraliçe!
Konserden önce pek telefon görüşmesi yapmam
ama yaparsam kızımı ararım.
Uyuyor.
Affedersin, kızım...
Suratıma kapattı.
Evangelion'un en sevdiğim bölümü final bölümü.
Farklı yorumlara rağmen Evangelion'un finalini sevdim.
Herkesin görüşü farklıdır.
O sahneleri çok felsefi buldum.
Benim için uyanış gibiydi.
Bu yüzden sevdim.
Şarkı sözlerindeki felsefe...
Sanırım onları nasıl yorumladığınıza bağlı.
Bence "Young man, become a myth" kısmı nihayetinde
şarkıyı söylerken bana yoğun duygular hissettiriyor.
Menajerimi aramak istiyorum.
Alo?
Neredesin?
Dışarıda.
Dışarıda nerede?
Dışarı, dışarıdır.
Elinden geleni yap.
Evet, yapacağım!
-Görüşürüz. -Teşekkürler. Görüşürüz.
Profesyonel bir şarkıcı olmayı hiç istemedim.
Sahneye çıkmadan önce aşırı heyecanlanıyorum.
Anime hakkında daha çok şey öğrendikçe
çok az şey bildiğimi hissediyordum.
Anime, özünde çocuklar içindi. Ben de en başa gittim.
Japonların sevimlilikten hoşlandıkları bir sır değil.
Şu çocuklara bakın.
Bu sevimliler animeyi seviyorlar.
En sevdiğin anime nedir?
Evet. Dil engeli.
Doraemon.
Aikatsu Friends.
Pretty Cure!
-"Hadi oynayalım." -Hadi oynayalım.
Evet, çok isterim.
"Kawaii kültürü" aslında "Sevimlilik kültürü" demek.
Ama buna kanmayın, sadece çocuklar için değil.
Kawaii kültürünün 1960'larda yetişkinlik ve otoriteye isyan olarak
başladığını biliyor muydunuz?
Öğrencilerin, protesto için kitaplarını attığını
ve sadece manga okuduğunu? Evet.
Şimdi Kawaii animesi, tarzında bir değişime gidiyor.
Çok tatlı!
Koca bir kafa!
SENARYO YAZARI
Rilakkuma'nın içinde yaşlı bir adam varmış. Dedikodu, değil mi?
YÖNETMEN
Kaoru'nun babası olabilir diyorlarmış.
Dedikodu, değil mi?
DEDİKODU
RILAKKUMA VE KAORU
Stop motion animasyonları şöyle yapıyoruz.
İlk yapmamız gereken,
kamerada görünen her şeyi toplamak.
Önce kuklaları yapıyoruz, nesneleri, odaları oluşturuyoruz.
Bu animede, Rilakkuma ve insan kuklalarını yapıyoruz.
Sonra kuklaları oynatmaya başlıyoruz.
Stop motion animasyonunun ne kadar zaman aldığı...
Bir animatörün on saniyeyi çekmesi bütün bir gün sürüyor.
Rilakkuma'nın sırtındaki fermuara bayılıyorum.
Kaoru, Rilakkuma'ya ihtiyaç duyuyor
çünkü o yumuşak ve sıcak. Sanırım ondan vazgeçemiyor.
Kaoru'nun hayatında zorlandığını sanmıyorum.
Sanırım bazen hepimiz
hiçbir şeyin yolunda olmadığını düşünürüz.
Bu da Kaoru'nun normal olduğunu gösteriyor.
Bizler gibi.
Bence ağırdan almak önemli.
Çünkü çok meşgul olduğumuzda
başkalarına iyi davranmayı unutabiliyoruz.
Rahat değilsen yemeğin bile tadı güzel gelmez.
Tatlı hamur mu? Bayılırım.
En sevdiğim,
soya sosu ve şekerin tuzlu ve tatlı karışımı.
Benim de en çok sevdiklerim soya soslu olanlar.
Çok isterim. Alabilir miyim?
Lütfen bana lezzetli hamurlardan getir.
Senaryoya, Nisan'dan Mart'a kadar Japonya'da kutlanan
önemli günleri ekledik.
Mevsimler için,
güneşin 12 ay içindeki konumunu hesaplayarak ışıklandırmayı yaptık.
Mevsimleri betimlemek için kar ve kiraz çiçeği kullandık.
Herkesin onunla bağ kurmasını istedim.
İlk kez stop motion animasyonu kullandık.
Canlı çekimde yapamayacağımız şeyleri yapabileceğimizi biliyordum.
Hayal gücümü serbest bıraktım ve... patlamasına izin verdim.
Ve beni tamamen farklı bir dünyaya götürdü.
Japon kültürü, saygı, onur ve gurur üzerine kuruludur.
Özellikle işten duyulan gurur.
Çevirisi?
Japonlar çok sıkı çalışıyorlar.
Bu bulaşıcı olabilir.
Japonya'da, bu filmi yapmak için daha fazla çalışıyordum.
Animenin özünü çıkarmalıydım, yoksa hep geride kalacaktım.
Hem Kawaii hem de aşırı aykırı olarak yeni ve şiddetli bir tarzda
ofis kültürüne isyan eden Aggretsuko'nun yapımcılarıyla görüştüm.
AGGRETSUKO'NUN YÖNETMENİ
"Rarecho" ismi amatör günlerimden kalma.
İnternet ismim olarak kullanıyordum. Bir anlamı yok.
Öylesine bulduğum bir şey.
Şimdi 46 yaşındayım. Hâlâ bu ismi kullanıyor olmam...
"Bu bir sorun değil mi?" diye düşündürüyor.
KARAKTER TASARIMCISI
Ben karakter tasarımcısıyım.
Aggretsuko'daki yeni karakterlerin görünümünü ve hareketlerini belirliyorum.
Bu maskeyi takma nedenim...
utangaç olmam.
Sanrio'ya ilk sunumumu yaptığımda,
genellikle yaptığım gibi her şeyi kendim seslendirmek yerine,
eşimden başroldeki kadını seslendirmesini istedim.
Sanrio, sesine aşık oldu ve onu ekipte istedi.
"Gerçekten mi? Ciddi misin? Yapıyor muyuz?" dedim.
Benim adım Retsuko.
25 yaşındayım ve bekarım. Akrep burcuyum, kan grubum A.
Retsuko, birçok insanın hikayesinden ortaya çıktı.
Tanıdığım birkaç kişinin birleşimi.
Deneyimden esinlenme örneği...
Örneğin birinci bölümde, Retsuko'nun işe terlikle gittiği hikaye.
Bunu birçok kez yaptım.
Retsuko böyle başladı.
Yönetmen Gori ve Washimi çok daha gerçekçiydi.
Vücudum death metal söylemeye uygun değil.
İsteyebileceğim kimse olmadığı için kendim söylemeye başladım.
"Sanırım kendim yapacağım." diye düşündüm.
Google'dan baktım ve bir ay boyunca çalıştım.
Böyle mikrofonlar death metal sesine uygun değil.
Çay.
Affedersiniz?
Neden death metal?
Arkadaşımın midesi ağrırken çıkardığı ses death metale benziyordu.
Ben de death metalin uygun olacağını düşündüm.
Bu yüzden Retsuko şarkı söylemeye başladı.
Aggretsuko'daki konular,
örneğin Retsuko'nun çay getirmekten sıkılması,
son 30 yıldır Japon komedilerinde vardı.
Başka ülkelerden insanların bunu komik bulmasına şaşırdım.
Ama #MeToo hareketini düşününce,
belki de dünya sandığım kadar gelişmemiş olabilir.
Bu da işinin parçası. Kadınlar için böyle!
Adi patron!
Boş zamanım olsaydı...
...uyumak isterdim.
Google'da aradığım son şey mi? "Ego-arama" olabilir.
Kendi ismim.
Netflix'te introlar ve fragmanlar geçilebildiği için
çoğu kimse ismimi bilmiyor.
Kıyamet karaokesi tek başına Ofis işimin acısını dindiriyor
#KendiniTutmaKızım
Öfkemde boğul!
Yolumu kaybetmişim gibi hissetmeye başlamıştım.
Japonya'nın çelişkilerine kapılıyordum.
Japonya, bulunduğum en az cesur yer iken,
Aggretsuko gibi gürültülü, agresif ve cesur bir anime nasıl çıkar?
Japonya'nın temiz olduğunu söylemek yetersiz kalır.
Bozulmamış.
Çöp yok.
Sokaklarda çöp kutusu olmadığını
fark etmeden bile yeterince etkileyici.
Tokyo sadece temiz değil.
Yeşil.
Belki bu sanat türünü doğuran da budur.
Anime önemli sorunlara değiniyor.
İklim değişikliği, teknoloji, kıyamet, ütopya,
flora ve fauna değişimi ve yengeçler.
İnsan yiyen dev yengeçler.
Yukarıdakilerle ilgili bir anime bile var.
Ayrıca kadın gücü.
7SEEDS, doğal afetler yüzünden insan soyunun tükendiği
bir dünyayı anlatıyor.
7SEEDS'İN YÖNETMENİ
7SEEDS dünyası ve bizim dünyamız arasındaki bağlantı mı?
Aslında şartlar farklı
ama iki dünyada da benzer şeyler olduğunu düşünüyorum.
Yaratma süreci sırasında
kahramanların nasıl davrandığını belirlerken
ve onların hareketlerini yönetirken günümüzde gibi hissettim.
Onların durumu da bizimkiyle aynı.
Bence o dikkat çeken karakterlerin olduğu harika bir dizi.
7SEEDS gerçekten ilginç bir dizi!
7SEEDS'i çok seviyorum!
7SEEDS çok ilginç! En iyisi!
7SEEDS!
7SEEDS'in kadınlar arasında çok sevilmesinin nedeni,
her bir kadın karakterin farklı şekillerde güçlü olması
ve erkek karakterlerin nazik ya da güçlü olabilmesi.
Bence tüm karakterler kendilerine göre etkileyici.
"7SEEDS"in anlamı gerçekten yedi tohum demek.
Geleceğe gönderilen her erkek ve kız birer "tohum".
7SEEDS'in diğer kız mangalarından farkı,
romantizme odaklanan diğer mangaların aksine
bu dizi farklı bir yaklaşımla
daha derin bir hayatta kalma uğraşından bahsediyor.
Animasyon sektöründe olmasaydım
astronomiyle ilgili bir şey yapıyor olabilirdim.
Astronomi. Bütün anime yapımcılarının bir B planı var gibi.
Bir B planım olmalı.
Ne olabilir?
ULTRAMAN'IN YÖNETMENİ
Eskiden şef olmak istiyordum.
Bence çok iyi bir şef olurdum.
Animasyonla uğraşmıyor olsaydım mı?
Çok tehlikeli bir soru.
Gerçekten tehlikeli bir soru.
Bir yapımcının yaşamı, Japonya'nın temiz, yeşil parklarında yürüyüş değil.
Ruhunu sıkıştırabilir.
Kaygı verici. Tüketici.
Ayrıca inanılmaz derecede... yalnız olduğunu fark ediyordum.
Tokyo'ya taşınır mıyım?
Hayır. Ailemi çok özlüyorum.
ULTRAMAN'IN YÖNETMENİ
Öğrenciliğimden beri film yaparken kendimi kapatıp
her gün 20 saat kesintisiz çalışıyorum.
Filmde bir şey yaratmak insanı stres topuna dönüştürüyor.
Boş zamanım olsaydı günde altı saat uyurdum.
Animasyon yapımında boş zaman bulmak zor. Herkes çok meşgul.
Boş zamanım olsaydı...
...uyumak isterdim.
Sonraki adımın?
Daha rahat yaşamak mı?
Kirpi dövüşü.
B planım bu.
KİRPİ KAFE 4. KATTA
Her şeyden kuşku duyuyordum.
Japonya'ya gelme kararım.
Hikayeyi anlatma becerim.
Bütün anime yapımcıları çok uzak geliyordu.
Nasıl hiç uyumadan devam edip
yaratıcı fikirler buluyorlardı?
Özellikle de onlarca yıldır bunu yapanlar.
Ultraman'ın şarkısını oğluma söylerken
"Bu şarkı ne?" diye sordu.
Ultraman'ın şarkısı dedim. Ultraman'ı sevmeye başladı.
Eski ve yeni dizileri izledik.
Ultraman'ı seviyoruz. Ultraman duruşu.
Araba tasarımcısı olmak istiyordum.
Mesleğim bu olabilirdi.
KARİYER ÇİZGİSİ
İlk yönettiğim şey Madox 01'di.
Kısa, 40 dakikalık Orijinal Video Animasyonu, OVA.
KARİYER ÇİZGİSİ
İlk yönettiğim yapım Patlabor Minimum'du.
Patlabor isimli bir dizi için yapılan kısa filmler.
Onlarca yıl elle çizdim.
Sonra bir şey çıktı.
Tasarımlarımızı ve dünya görüşümüzü öne çıkaracak bir şey.
Bilgisayar grafikleri. Haberlere çıkmıştı.
"Artık bu şekilde olacak." diye düşündüm.
Kuşkusuz bu ilk APPLESEED filmiydi.
Hareket yakalamayı ilk kez kullanıyordum.
Her şeyi 3DCG grafiklere dönüştürüyordum.
Sanırım en çok Ghost in the Shell ile uğraştım.
İki dizi vardı.
Ayrıca uzun metrajlı bir sinema filmi yaptım.
Eden of the East tümüyle orijinal olan ilk ismimdi.
Çok zaman harcadığım filmlerden biri Captain Harlock'tu.
Tam bir CG filmi.
Sanırım tamamlamak beş yıldan fazla sürdü.
Detayları hatırlamıyorum
ama sanırım Bay Aramaki başlangıçta
farklı bir Ghost in the Shell dizisi yapmak istemişti.
Bir partideydim
ve yapımcı Ishikawa yanımda oturuyordu.
Zaten oradaydı. Eğlence olsun diye
sorayım dedim.
Bay Aramaki ile birlikte
Ghost in the Shell dizisi yapmaya karar verdik.
İkimiz de farklı projeler yönetiyorduk
ve hemen başlayamadık.
Hazırlık aşamasında olan bir proje daha vardı.
Ultraman. Onu bize teklif ettiler.
İlk Ultraman yapımlarını
izleyerek büyüyen bir nesilden olduğumuz için
ikimiz de çok heyecanlandık.
Görsellere gelince, elbette...
...dudak uçuklatan aksiyon sahneleri çok iyi
ama CG hareket yakalamaya dayalı olduğu için
insanlar daha insan
ve ham görünüyorlar.
İnsanın hamlığı ve animenin deforme tarzının birleşimini
sınırlarına kadar götürmek istedim.
Sınırıma ulaşacak gibi hissediyordum.
Bu, Tokyo'da biraz zordu
çünkü sınırların olmadığı bir yer gibi hissettiriyordu.
Jet kasalardan...
...hızlı trenlere,
dünyadaki en kafa karıştırıcı, en teknolojik tuvaletlere kadar.
Japonya zaten gelecekte yaşıyor.
Her şey tamamen otomatik. Özellikle de animasyon.
YARATICI YÖNETMEN
Monoton işlere dayanamıyorum. Hepsi için bilgisayar kullanabilmeyi
isterdim.
3DCG'de görselleri yaratmak için...
KONTROL YÖNETMENİ
...birçok süreç ve unsur var.
Size bu süreçleri açıklamak istiyorum.
ANİMATİK
Bu, animatiğin bir parçası.
Bu ham veri, deney yapmamıza izin veriyor. Böylece aklımızdaki
güçlü sahneleri nasıl yaratacağımızı buluyoruz.
Sonra modellemeye başlıyoruz.
MODELLEME
YERLEŞTİRME
Yumruğun daha çok çarpıp ete girmesini istedim.
İndiği yerin buradan çıkmasını istedim.
ÖZEL EFEKT
Bu bir efekt.
Burada yumruğun çok güçlü olduğunu görebiliyorsunuz.
Kasın içindeki buhar çıkıyor.
Bu yarıktan çıkmasını istiyorum
ama bunu sağlamak için çok fazla uğraşmak gerekir.
Bu yüzden buhar yüzeyden çıkıyor.
Bu sahnede hile olduğunu anlayabilirsiniz.
IŞIKLANDIRMA
Işıklandırma.
Ringe bu kadar ışık vurmasının nedeni
dövüş sırasında yansıma etkisi yaratmak istemem.
Karakterlerin duyguları ışığın rengiyle bağlantılı.
Işıklandırmayı etkili bir şekilde
kullanmaya takıldım.
Amacım Japon animesini 3DCG'ye uyarlamak değil.
Daha çok Amerikan çizgi romanları, grafik romanları
ve çok sevdiğim karikatürleri alıp
bu tarzda hareketli hâle getirmenin bir yolunu bulmak.
Amacım bu.
Bir yönetmenin üç işi vardır. Üç temel iş:
Bir fikir üretmek. Seçmek. Karar vermek.
Evet, ne yapacağımı bilmiyordum.
Galiba animenin özüne zor yoldan inecektik.
Destek yolluyorum. Bu bir sorgulama.
-İsim? -Rui Kuroki.
-Yaş? -41.
-Memleket? -Tokyo.
-Sevmediklerin? -Yaşlanmak.
YAPIMCI
Öğlen ne yedin?
-Yemedim. -Neden?
Zamanım yoktu.
-Kimin için çalışıyorsun? -Kendim için.
-Buraya nasıl geldin? -Arabayla.
-Evcil hayvan? -Yok.
-Köpek mi kedi mi? -Köpek.
-En sevdiğin yemek? -Yengeç.
-Ne kadardır burada yaşıyorsun? -40 yıldır.
-En sevdiğin renk? -Siyah.
-En sevdiğin film? -Hayalet Avcıları.
-Neredeyiz? -I.G.
İşin ne?
Animasyon yapımcısıyım.
İlk animenin ismi?
Kill Bill.
Şimdiye kadar kaç anime yaptın?
20'den fazla.
En sevdiğin hangisi?
B: The Beginning.
Kime saygı duyuyorsun?
Kime saygı duyuyorum?
Babama.
Esin kaynağın nedir?
Başkalarının aklı.
Ailen işinle ilgili ne düşünüyor?
Gurur duyuyorlar.
Google'da en son ne aradın?
Stan Lee.
Çalıştığın en zor proje?
Kill Bill.
En sevdiğin yazar?
En sevdiğim yazar? William Burroughs.
Hayattaki amacın?
Cennete gitmek.
-Sonraki adımın? -Daha rahat yaşamak?
-Endişelenmeli miyiz? -Sanmıyorum.
-Sen Keith misin? -Değilim.
-Koku musun? -Değilim.
-Killer B misin? -Değilim.
İkinci sezondaki en can alıcı sahne ne?
Söyleyemem.
Daha iyi bir yapımcı olmak için değil, animeyi anlamak için
bu seyahate ihtiyacım varmış.
Kabullenme, ilham
ve bu yapımcıların zaten bildiği bir şeyle ilgili.
Japonya'nın çelişkileri kafa karıştırmıyor.
Çok önemliler.
Kaosun içinde rahatlarsan harika fikirler akıyor.
Nasıl mı fikir üretiyorum?
Fikirler günlük yaşamda geliyor. Örneğin duştayken.
Banyoda.
Duştayken olabiliyor...
Genellikle duşta.
Her zaman geliyorlar. Örneğin yürürken.
Eve giderken.
...ya da etrafta dolaşırken.
Fikirler yer ve zaman seçmez.
Asıl soru, "Anime nedir?" değil.
Nasıl yapıldığı, neden yapıldığı
ve neden sevildiği.
Sadece yapımcılar değil, "Çok da sikimdeydi." demeye
cesaret eden hayalperestler, fikir üretenler, vizyonerler.
Animeyi bütünleştiren ve özel kılan şey...
...seni kendinden büyük bir şeyin parçası hâline getirmesi.
Bu çılgın dünyaya kabul etme şekli.
Yalnız olmadığını hissettirme tarzı.
Uyumsuzlar tarafından uyumsuzlar için yapılması.
Hangi ülkede hangi okula gittiğimin önemi yoktu.
Wolverine tişörtü giymiş birini görünce
"Bu adamla X-Men konuşabilirim." diyordum.
Değil mi? Bu, kültürler arası bağ kurma yoluydu.
Perde kalktı.
Animeye giriş yapın.